Hele kleine stapjes vooruit.

Danny is nu alweer 7 weken oud en blijft (heel langzaam) vooruitgaan. Het lijkt erop dat hij wat meer interesse krijgt voor zijn omgeving en voor speeltjes. We kunnen nu regelmatig (oog)contact maken met Danny en zelfs met een knuffeltje spelen. Een giraffe met een kraakpapiertje erin, die Danny van oma heeft gekregen, vindt hij wel interessant. Ook het kleine eendje met een rammelaar erin vindt Danny leuk.

Jordy is nog steeds superlief voor Danny. Hij geeft Danny kleine kusjes en kabouterknuffels (met de neusjes tegen elkaar).
We komen nu eindelijk wat tot rust, maar blijven nog wel bang voor alles wat komen gaat. De toekomstbeelden die we in ons hoofd hebben liggen zo ver uit elkaar, van iets heel ergs tot iets, naar omstandigheden, goeds. Voor ons gevoel nemen we, door de kleine beetjes vooruitgang die we zien, steeds wat meer afstand van het ergste en komen we steeds dichter naar iets wat beters. Niet dat we denken dat alles met een sisser zal aflopen want daar duurt het te lang voor en gaat de vooruitgang te langzaam. Maar we blijven hopen op iets goeds en stilletjes misschien wel op het bestaan van een klein wonder.

Zaterdag zijn we voor het eerst met zijn viertjes met de auto op pad geweest. Oma gaat binnenkort verhuizen van Kortgene naar Veldhoven en vandaag hebben we haar verrast door ineens voor de deur te staan om haar nieuwe huis te bewonderen. Dit was erg gezellig en oma was ook blij verrast. En voor ons.... zo fijn gevoel om eindelijk als een echt gezinnetje ergens naartoe te kunnen gaan.