We hebben de uitslag binnen. Na een eerste telefoongesprek met de kinderarts kregen we te horen dat de goed was verlopen en dat de kinderarts dacht dat Danny voldoende stresshormoon van zichzelf aan maakt. Ze wilde dit alleen voor de zekerheid met andere artsen controleren. Nu blijkt dat het stresshormoon tijdens het onderzoek bij danny steeg tot 23. De artsen zien liever dat het stijgt tot 33. We moeten nu toch aan de cortisol. Op zich is dit ook geen ramp. Om dit tekort te compenseren moet Danny een pilletje innemen (lijkt op een asperientje) als hij ziek is. We hadden al een stress-schema waarin staat hoeveel we moeten geven bij bijvoorbeeld lichte koorts, zware koorts. We zullen zien hoe dit verder gaat verlopen. Het idee is nu dat Danny over twee jaar weer dit onderzoek moet ondergaan om te kijken hoe het er dan voorstaat. Het kan zijn dat het dan verbeterd of verslechterd is.
Ook hebben we de uitslag van het slaaponderzoek binnen. Deze uitslag is wel helemaal goed. Danny heeft een aantal (te verwaarlozen) kleine slaapapneus gehad. Hier hoeven we dus niets voor te doen. Ook zijn hartslag en bloeddruk waren goed.