1 februari 2011 was het weer zo ver. Een oudergesprek met de juf, intern begeleidster en ambulant begeleidster van Danny. Even daarvoor hadden we ook zijn rapport gekregen.
Zijn rapport gaf een heel goed beeld van Danny, precies zoals wij Danny ook zien. Zijn kennis was redelijk op orde. Lezen reken en schrijven waren voldoende. Alleen wat wel erg vaak als opmerking werd geschreven was dat Danny erg veel sturing nodig heeft. We kregen hierbij het gevoel dat de school daar toch wel wat problemen mee had. Dat bracht toch wel weer wat spanning met zich mee naar het oudergesprek. Immers, dat was ook de reden waarom Danny van de basisschool was weggestuurd. Dat gevoel en onzekerheid van toen kwam toch wel weer boven. Natuurlijk weten we dat Danny veel sturing nodig heeft we hopen maar dat de school daar niet zo veel problemen mee heeft.
Gelukkig ging het gesprek erg goed. We denken eigenlijk het zelfde over Danny zijn kennisniveau en hoe Danny functioneert. Natuurlijk ging eigenlijk het hele gesprek over het functioneren van Danny. Maar gelukkig praat de school meer in oplossingen dan in problemen.
Eigenlijk blijven de vragen van het vorige oudergesprek staan. Het blijft zoeken naar manieren om Danny te stimuleren is om zelfstandig te gaan werken en hoe Danny er toe te bewegen om meer met andere kinderen samen te gaan doen (spelen en werken). Er zit wel wat verbetering is het zelfstandig gaan werken, maar wanneer hij is begonnen en bijvoorbeeld som 1 is gedaan en som 2 lukt niet, dan zal Danny niet denken dat ga ik alvast met som 3 beginnen. Hij blijft hangen op som 2.
Afgelopen periode heeft de juf op advies van de ambulante begeleidster geprobeerd om Danny volgens de Pravoo Gedragsorthotheek methode te stimuleren om samen te gaan spelen. Dit is in de klas geprobeerd maar eigenlijk heeft de juf hier te weinig tijd voor. Wil je deze methode goed hanteren moet je dat eigenlijk als hele school aanpakken of tenminste de hele klas volgens die methode laten werken. Doe je dit voor een enkel kind dan is het de investering in tijd en moeite niet waard. We begrijpen dat dat te veel gevraagd is. We zoeken nu naar een andere aanpak om Danny te stimuleren.
Omdat we bij Danny toch wel een paar autistische kenmerken herkennen (zoals problemen met contact maken met andere kinderen, initiatief nemen, samen spelen) hebben we erover gesproken om eens te kijken of we advies kunnen krijgen van experts of ervaringsdeskundigen op gebied van autisme. We kijken of we contact kunnen maken met ambulante begeleiders uit een andere cluster (meer gericht op taal/spraak of autisme) en kijken of we advies kunnen krijgen. Een andere ambulante begeleider zou bijvoorbeeld Danny een dag (of paar uur) kunnen observeren en praktische tips geven. Een andere optie is contact zoeken met steunpunt autisme en bij hun adviezen inwinnen. Vanuit dit steunpunt is het ook mogelijk een collegiale consultatie met een adviesgesprek aan te vragen.
Wij staan natuurlijk heel positief achter deze manier van advies vragen. Er zijn veel mensen die veel ervaring en kennis hebben van specifieke autistische problemen. Als deze mensen bereid zijn om hun kennis te delen staan wij daar zeker voor open!!
We zijn nog steeds erg blij met dit team.